تیمپانومتری

تمپانومتری آزمایشی برای مشخص نمودن عملکرد گوش میانی و سلامت حرکت پرده گوش انسان است.

آزمایش بدین صورت انجام می شود که بعد از اتوسکوپی و اطمینان از باز بودن مسیر کانال گوش، یک تن خالص 226 هرتز از دستگاه تیمپانومتر به کانال گوش ارسال می شود. این تن خالص به پرده گوش برخورد کرده و باعث لرزش پرده گوش و به طبع آن استخوانچه های گوش میانی می شود، قسمتی از این صدا بازگشت داده می شود و توسط دستگاه تیمپانومتر ضبط می شود، مشکلات گوش میانی مانند پارگی پرده گوش، سخت شدگی استخوانچه گوش، وجود مایع در گوش میانی، ... باعث تغییر در میزان بازگشت این تن خالص می شود که در هر مثال تفسیر مجزایی خواهد داشت.
در یک گوش سالم به دلیل آنکه فشار هوای دو طرف پرده گوش مساوی است، میزان راهدهی دربیشترین حد خود خواهد بود.

 

اما اگر به دلیلی پرده گوش به طرف داخل (فشارمنفی) و یا به طرف خارج (فشارمثبت) متمایل شده باشد میزان راهدهی کاهش می یابد.

برای مثال هنگامی که شیپور استاش نتواند تهویه هوای گوش میانی را انجام دهد و کنترل کند، هوای موجود به علت جذب توسط سلول ها رو به کاهش رفته ودر گوش میانی فشار منفی ایجاد می شود.  
به منحنی های حاصل از بررسی راهدهی پرده تمپان در فشارهای مختلف تمپانوگرام می گویند.

این آزمایش برای تعیین حساسیت شنوایی نمی باشد و نتایج آزمایش تیمپانومتری همیشه در تکمیل آزمایش سنجش شنوایی تفسیر می شود. در واقع آزمایش تیمپانومتری بهترین آزمایش برای افتراق بین کم شنوایی حسی عصبی با انتقالی است.

 

تفسیر تیمپانوگرام ها :

تیمپانوگرام تایپ A

در افراد طبیعی دیده می شود که قله فشار حدود صفر بوده و بیشترین راهدهی طبیعی پرده گوش (قله) دراین فشار حاصل شده است.

تیمپانوگرام تایپ B

به علت فشار منفی زیاد در گوش میانی و وجود ماثع در پشت پرده گوش قله ای به دست نمی آید.

تیمپانوگرام تایپ C

وجود فشار در گوش میانی قبل از شروع ترشح که دراین حالت قله درمحدوده فشار منفی دیده می شود.