درباره غربال گری

رشد مهارتهای شنوایی و به تبع آن رشد گفتارو زبان کودک وایسته به عملکرد صحیح سیستم شنوایی میباشد. از این رو ارزیابی عملکرد سیستم شنوایی در سنین پایین بسیارحیاتی است. زیرا در کودکان به ویژه در نوزادان و نوپایان که نمیتوانند در مورد کم شنوایی خود چیزی بگویند مشکل شنوایی به صورت پنهان باقی میماند و با توجه به اینکه نقشه شنوایی انسان در  12ماهگی کامل میشود اگر کم شنوایی در این جمعیت کشف و درمان نشود منجر به تاخیر در پیشرفت گفتارو زبان مشکلات احساسی و اجتماعی، مشکلات تحصیلی و مشکلاتی در ارتباطات فرد میشود که این معلولیت را با کشف به موقع کم شنوایی حتی زود تر از دوران نوزادی و با درمان موثر و به کار گیری اقدامات توانبخشی میتوان به طور بالقوه کاهش داد مشکلی که در این مورد وجود دارد این است که اغلب شناسایی کودکان کم شنوا به دلیل نا آگاهی خانواده از مراحل رشدی نوزاد و عدم انجام آزمون های دقیق غربالگری به تاخیر می افتد کم شنوایی در کودکان و ضعیتی پنهان است که در صورت اجرا نشدن بر نا مه های غربالگری شنوایی ممکن است کم شنوایی تا 18 ماهگی پنهان بماند در سالهای گذشته بیانیه های مختلفی از سوی مراجع رسمی شنوایی شناسی صادر گردیده که در اوایل آن فقط تاکید بر غربالگری شنوایی کودکان در معرض خطر (high risk register) مینمودند ما امروزه تاکید اصلی این برنامه ها اجرای آزمون های غربالکری در تمامی نوزادان است چون مشخص شده اگر وجود فاکتورهای خطر زا به عنوان شرط انجام غربالگری استفاده شود فقط 50% کودکان با کم شنوایی حسی عصبی شناسایی میشوند و کم شنوایی بقیه این کودکان پنهان میماند یراساس آمارهای مختلف و در نظر گرفتن تعاریف متعدد از کم شنوایی به نظر میرسد این ضایعه شیوعی معادل 5/1 الی 6 نوزاد در هر 1000 تولد زنده را دارا باشد .بر همین اساس برنامه های جامع غربالگری شنوایی نوزادان مانند fhdi  شکل گرفته اند و سن شناسایی کم شنوایی در دنیا کاهش چشمگیری یافته است .معمولا 2شکل کلی از غربالگری وجود دارد .در حالت اول که population based screening  نامیده میشود همه کودکان در یک رده سنی (مثلا نوزادی) مورد غربالگری قرار میگیرند و در حالت دوم که child find screening  نامیده میشود تنها کودکانی که مشکوک به دارا بودن ضایعه هستند یا احتیاج به بررسی دقیق دارند ارزیابی میشوند . باید توجه داشت که برخی بیماریها و سندروم ها موجب کم شنوایی تآخیری میشوند بنابراین اگر کودکی در غربالگری اولیه نوزادی قبول شد باید تا رسیدن به سن 3 سالگی هر 6 ماه یکبار مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد .بر اساس بیانیه های موجود کودک کم شنوا باید حداکثر تا 3ماهگی شناسایی شده و مداخلات درمانی در مورد وی تا 6 ماهگی آغاز شود .

تیم غربالگری شنوایی شامل:
  • پزشک متخصص کودکان
  • پزشک گوش . حلق و بینی
  • شنوایی شناس (ادیولوژیست)
  • آسیب شناس گفتار و زبان
  • متخصص زبان اشاره
  • والدین
  • پرستاران
  • لازم به ذکر است که کودک باید تا 10 سالگی حداقل به صورت سالیانه تحت ازمایشات گوش گلو و بینی قرار گیرد وجود برخی حالات پیشروند کم شنوایی و احتمال آسیب رسیدن به گوش در نتیجه عواملی مانند داروها و نویز ضرورت ارزیابی های دوره ای آستانه های شنوایی کودک را نشان میدهد .